دخیـــل می بـــندم

نـــه ایـــنــکـــه گـــره بگـــشـــایی ،

 مـــــی بـــنـــدم کـــه رهـــایــــم نـــکـــــنی . . .

 عکس ضریح حضرت رقیه

+ نوشته شده در  دوشنبه 1392/02/16ساعت 10:45  توسط رسول کلوشانی  | 

*4. گذشته که گذشت و نیست، آینده هم که نیامده و نیست. غصه‌ها مال** **گذشته و
آینده است. حالا که گذشته و آینده نیست، پس چه غصه اي؟ تنها حال موجود است** **که
آن هم نه غصه دارد و نه قصه. *

*5. موت را که بپذیري، همه‌ي غم و غصه‌ها مي‌رود و** **بی اثر مي‌شود. وقتی با
حضرت عزرائیل رفیق شوي، غصه‌هایت کم مي‌شود. آمادگی موت خوب** **است، نه زود
مردن. بعد از این آمادگی، عمر دنیا بسیار پرارزش خواهد بود. ذکر موت،** **دنیا
را در نظر کوچک مي‌کند و آخرت را بزرگ. حضرت امیر علیه السلام فرمود:یک ساعت**
**دنیا را به همه‌ي آخرت نمی دهم. آمادگی باید داشت، نه عجله براي مردن. *

*6.اگر دقّت** **کنید، فشار قبر و امثال آن در همین دنیاقابل مشاهده است؛ مثل
بداخلاق که خود و** **دیگران را در فشار مي‌گذارد. *

*7. تربت، دفع بلا می‌کند و همه‌ي تب‌ها و طوفان‌ها و** **زلزله‌ها با یک سر
سوزن از آن آرام مي‌شود. مؤمن سرانجام تربت می‌شود. اگر یک مؤمن** **در شهري
بخوابد، خداوند بلا را از آن شهر دور می‌کند. *

*8. هر وقت غصه دار شدید، براي** **خودتان و براي همه مؤمنین و مؤمنات از
زنده‌ها و مرده‌ها و آنهایی که بعدا خواهند** **آمد، استغفار کنید. غصه‌دار که
می‌شوید، گویا بدنتان چین می‌خورد و استغفار که** **می‌کنید، این چین‌ها باز
مي‌شود. *

*9. تا مي‌گویم شما آدم خوبی هستید، شما مي‌گویید** **خوبی از خودتان است و
خودتان خوبید. خدا هم همین طور است. تا به خدا مي‌گویید خدایا** **تو غفّاري،
تو ستّاري، تو رحمانی و…خدا مي‌فرماید خودت غفّاري، خودت ستّاري، خودت** **رحما
نی و… . کار محبت همین است. *

*10. با تکرار کردن کارهاي خوب، عادت حاصل مي‌شود**. **بعد عادت به عبادت منجر
مي‌شود. عبادت هم معرفت ایجاد مي‌کند. بعد ملکات فاضله در** **فرد به وجود
مي‌آید و نهایتا به ولایت منجر مي‌شود. *

*11. خدا عبادت وعده‌ي بعد را** **نخواسته است؛ ولی ما روزي سال‌هاي بعد را هم
مي‌خواهیم، در حالی که معلوم نیست تا** **یک وعده‌ي بعد زنده باشیم. *

*12. لبت را کنترل کن. ولو به تو سخت مي‌گذرد، گله و شکوه** **نکن و از خدا
خوبی بگو. حتّی به دروغ از خدا تعریف کن و این کار را ادامه بده تا کم** **کم
بر تو معلوم شود که به راست ی خدا خوب خدایی است و آن وقت هم که به خیال خودت
به** **دروغ از خدا تعریف مي‌کردي، فی الواقع راست مي‌گفتی و خدا خوب خدایی
بود. *

*13. ازهر** **چیز تعریف کردند، بگو مال خداست و کار خداست. نکند خدا را
بپوشانی و آنرا به خودت** **یا به دیگران نسبت بدهی که ظلمی بزرگ تر از این
نیست. اگر این نکته را رعایت کنی،** **از وادي امن سر در مي‌آوري. هر وقت
خواستی از کسی یا چیزي تعریف کنی، از ربت تعریف** **کن. بیا و از این تاریخ
تصمیم بگیر حرفی نزنی مگر از او. هر زیبایی و خوبی که دیدي** **رب و پروردگارت
را یاد کن، همانطور که امیرالمؤمنین علیه السلام در دعای دهه‌ي اول** **ذیحجه
مي‌فرماید: به عدد همه چیزهاي عالم لا اله الا الله *

*14. "دل‌هاي مؤمنين كه به** **هم وصل مي‌شود، آب كُر است. وقتي به علــي عليه
السّلام متّصل شد، به دريا وصل شده** **است...شخصِ تنها ، آب قليل است و در
تماس با نجاست نجس مي شود ، ولي آب كُر نه تنها** **نجس نمي شود ، بلكه متنجس
را هم پاك مي كند." *

*15. هر چه غیر خداست را از دل بیرون** **کن. در "الا"، تشدید را محکم ادا کن،
تا اگر چیزي باقی مانده، از ریشه کنده شود و** **وجودت پاک شود. آن گاه
"الله"را بگو همه‌ي دلت را تصرف کند*
 * *

+ نوشته شده در  سه شنبه 1392/02/17ساعت 10:0  توسط رسول کلوشانی  | 

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان

اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن
خدایا، ولىّ‏ ات حضرت حجّه بن الحسن

صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی
که درودهاى تو بر او و بر پدرانش باد

هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ
در این لحظه و در تمام لحظات

وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ
سرپرست و نگاهدار و راهبر و یارى گر

دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ
و راهنما و دیدبان باش، تا او را به صورتى

طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا"
که خوشایند اوست ساکن زمین گردانیده،
و مدّت زمان طولانى در آن بهره‏مند سازى

خبر آمد خبری در راه است
سرخوش آن کس که از آن آگاه
شاید همین فردا بیاید شاید
پرده از چهره گشاید شاید
برای سلامتی آقا و پدر گریه کنمون صلوات

منبع:http://raminshams1373.blogfa.com/

+ نوشته شده در  جمعه 1392/02/27ساعت 9:13  توسط رسول کلوشانی  | 

 برای قطع صدای مدح میلاد امام باقرعلیه السلام روی ایکون صدا در پایین تصویر زیر کیلیک کنید.

روی عَنِ الباقِرِ (عَلَیهِ السَّلامُ) قال: لجابر الجُعفي، یا جابرَ:

«مَن هذَا الَّذي سَأََلَ اللَه تَبارَکَ وَ تَعالی فَلَم یُعطِهِ أََو تَوَکَّلَ عَلَیهِ فَلَم یَکفِهِ أََو وَثِقَ بِهِ فَلَم یُنجِهِ»

ترجمه: ای جابر! چه کسی از خداوند تبارک و تعالی درخواستی کرده و خداوند درخواست و خواهش او را نپذیرفته و به او عطا نکرده است؟ یا اینکه چه کسی به خداوند توکّل و تکیه کرده و خداوند او را کفایت ننموده است؟

یا اینکه چه کسی است که به خداوند اعتماد و اطمینان کرده و خداوند را نجات و رهایی نداده باشد؟

شرح: از حضرت باقر (علیه‏السلام) روایت شده است که حضرت به جابر جُعفی فرمودند:

اي جابِر! چه کسی است که از خداوند در خواست کند و خداوند به او عطا نکند؟!

حضرت می خواهند بفرمایند که چنین چیزی نشدنی است؛ «مَن هذَا الَّذي سَأََلَ اللَه تَبارَکَ وَ تَعالی فَلَم یُعطِهِ»، به تعبیر ما یعنی کسی را به من نشان بده که از خدا در خواست كرده و خدا به او عطا نکرده باشد؟!

«وَ مَن یَتَوَکَّلَ عَلَیهِ فَلَم یَکفِهِ»، نشانم بده ببینم! کیست که کارش را به خدا واگذار کند و خداوند او را کفایت نکرده و کارش را انجام ندهد؟!

«وَ مَن وَثِقَ بِهِ فَلَم یُنجِهِ» نشانم بده ببینم! کیست که اعتماد به خدا کند و تکیه گاهش خدا باشد، امّا خدا او را نجات ندهد و از گرفتاری رهایی نبخشد؟!

در اينجا سه سؤال پشت سر هم مطرح شده است؛ اگر کسی واقعاً از خداوند درخواست کند و غیر او را کارساز نداند، خدا هم عطا می‏کند، هم کفایت می‏کند و هم او را نجات می بخشد؛ در اين شکّی نیست!

بله! در هر زماني این طور است؛ امّا در برخی ظرف‏های زمانی اجابت تسریع می‌شود؛ برخی مکان‏ها هم همین طور هستند، مثلاً در مشاهد مشرّفه، مساجد و... زمان‏ها نيز مانند مکان‏ها، در سرعت اجابت مدخلیّت دارند.

یکی از زمان‌هایی که در بین سال به این مطلب اختصاص دارد، «ماه رجب» است. در روایتی از پیغمبرا(xxx) است که حضرت فرمودند: خداوند، فرشته‏ای را در آسمان هفتم قرار داده است که: «یُقالُ لَهُ الدّاعي»، اسمش «جارچی» است. «داعي» به معناي جارچی، يعني كسي كه کارش جار زدن است.

.وقتی ماه رجب وارد می‏شود، این فرشته از شب تا به صبح فرياد می زند:

«طُوبی لِلذّکِرین طُوبی لِلطّائِعینَ»، خوشا به حال کسانی را که در این ایّام و شب‏ها به یاد خدا بوده و ذاکر الله تعالی هستند و از او اطاعت می‏کنند. «وَ یَقُولُ اللهُ تَعالی»، آن ملک می‏گوید: خداوند شب‏های ماه رجب می‌فرماید: «وَیَقُولُ اللهُ تَعالی اَنَا جَلیسُ مَن جالِسَني»، من هم‌نشین کسانی هستم که با من هم‌نشین شوند!

«وَ مُطیعُ مَن اَطاعَني»، این خیلی بالا است! اطاعت می‏کنم کسانی را که از من اطاعت ‏کنند!

«وَ غافِرُ مَن اَستَغفَرَني»، می آمرزم کسانی را که از من درخواست غفران و آمرزش نمايند!

«اَلشَّهرُ شَهري وَ اَلعَبدُ عَبدي وَ الرَّحمَة ُُ رَحمَتي»، این ماه، ماه من است! بنده، بندۀ من است! و رحمت، رحمت من!

«مَن دَعاني في هذَا الشَّهر ِ اَجَبتُهُ»، هر کس در این ماه، مرا بخواند و صدايم بزند، جوابش می گویم!

«وَ مَن سَئَلَََني اَعطَيتُهُ»، اگر کسی از من درخواستی کند به او عطا می‏نمايم!

«وَ مَن ِ اَستَهداني هَدَیتُهُ»، اگر کسی از من راهنمایی بخواهد او را راهنمایی می‏کنم!

اين روايت، روایت مفصّلی است. می‏فرماید: من این ماه را ریسمانی بین خود و بنده‏ام قرار داده‌ام، «وَ فَمَنِ اعتَصَم َ بِهِ وَصَلَ اِلیََّ»، هر کس این ریسمان را بگیرد، به من می رسد. ماه رجب، ماه خداوند، ماه رحمت خداوند و وسیله‏اي برای رسیدن به خداوند مي‏باشد.

در روایتی امام صادق‏(علیه‏السلام) از پیغمبر ا(xxx) نقل می فرماید که: ماه رجب، ماه استغفار امّت من است؛ بعد می فرماید: رجب را «اَصبّ» گویند، چون رحمت خدا در این ماه به امّت من زیاد ریزش می‌کند؛ ماه رجب چنین ماهی است. لذا حضرت فرمودند: زیاد در این ماه بگویید: « اََستَغفُرِ اللهَ وَ اَسئَلُهُ التَّوبَةَ»؛ ایشان برای استغفار دیگر سقف هم نمی گذارند، بلکه می فرمایند: زیاد استغفار کنید و در این ماه از رحمت الهی که بر شما ریزش می‌کند بهره بگیرید!

بحارالانوار، جلد68، صفحه 138

دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی

www.mojtabatehrani.ir

بولتون نیوز

خجسته میلاد با سعادت پنجمین سکان دار کشتی هدایت ،حضرت امام محمد باقر علیه السلام بر شیعیان ودوستدارن خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام مبارک باد.

امام ابوالحسن علي النقي هادي عليه السلام ملقب به امام " هادي"، دهمين پيشواي شيعيان در نيمه ذيحجه سال 212 هجري در اطراف مدينه در محلي به نام " صريا" متولد گشت.  آن حضرت و فرزند گرامي ايشان امام حسن عليهما السلام به عسكريين شهرت يافتند، زيرا خلفاي بني عباس آنها را از سال 233 به سامرا ( عسكر) برده و تا آخر عمر پر بركتشان در آنجا، آنها را تحت نظر قرار دادند. امام هادي عليه السلام به لقبهاي ديگري مانند: نقي، عالم، فقيه، امين و طيب شهرت داشت و كنيه مبارك ايشان ابوالحسن است. از آنجا كه كنيه امام موسي كاظم و امام رضا عليهما السلام نيز ابوالحسن بود، لذا براي اجتناب از اشتباه، ابوالحسن اول به امام كاظم عليه السلام، ابوالحسن ثاني به امام رضا عليه السلام و ابوالحسن ثالث به حضرت هادي عليه السلام اختصاص يافته است.پدر بزرگوارش امام جواد (ع) و مادرش بانوي گرامي سمانه است كه بانويی با فضيلت و با تقوا بود. امام هادي (ع) در سن 6 يا 8 سالگي يعني در سال 220 هجري، پس از شهادت امام جواد (ع) به امامت رسيد. مدت 33 ساله امامت امام هادي (ع) با خلفاي معتصم، واثق، توكل، منتصر، مستعن و معتز معاصر بود.عظمت شخصيت امام هادي (ع) به قدري زياد است كه دوست و دشمن را به اعتراف واداشته است. قسمتي از اين اعترافات مبني بر شخصيت آن امام به لحاظ اخلاقي و بخشي ديگر ناشي از ابعاد علمي آن حضرت و شمه اي، نتيجه كراماتي است كه از آن بزرگوار صادر شده است.ابن صباغ مالكي در كتابي موسوم به فصول المهمه خطوط واضحي از سيماي تابناك فضايل و ويژگي هاي اخلاقي امام هادي (ع) قهرمان شكست ناپذير عصر متوكل عباسي را ترسيم مي كند!فضل و دانش امام دهم شيعيان بر اوج قلل بلند پايه عالم بشريت نقش بسته بود و رشته هاي مشعشع آن بر اختران آسمان سر مي ساييد. نيكي ها و اخلاق پسنديده او را نمي توان در شمار عدد ذكر نمود. اما مي شود به افتخارآميزترين آنها كه موجب حيرت است بسنده كرد. او جميع صفات نيك و مفاخر معنوي را يک جا در وجود داشت. ابعاد وسيع و منبع فياض حكمت و دانش او بر لوح سرشتش ثبت شده و بدين سبب او از ناشايسته ها و آلايش ها به دور و بركنار است.امام هادي (ع) داراي نفس زكيه و عزمي راسخ و همتي عالي بود كه هرگز احدي از مردم را نمي توان در مقايسه با او همتا و همسان دانست.ابن شهر آشوب از رجال حديث نقل مي كند كه او نيك سرشت ترين و پاك ترين روش را در ميان جامعه دارا بود، راستگوترين افراد جامعه محسوب مي شد، به هنگام سكوت، شكوه هيبت و تشعشع وقار، چهره او را دربرمي گرفت و چون لب به سخن مي گشود، گزيده و نغز مي گفت به طوري كه شعاع كلامش روح آدميان را سحر مي كرد.در وجود مقدس امام هادي (ع) ويژگي هاي اخلاقي پسنديده مي درخشيد. امامت، كمال و دانش و فضيلت و سرشت و اخلاق نيك از فرازهاي اخلاقي اين امام همام است.خداوند به قدرت بي منتها و دانش وسيع خود، گنجينه هايي از دانش خود را بر خاندان رسالت افاضه و موهبت فرموده و ايشان را به زيور دانش آراسته است، اين گنجينه ها، مجموعه اسرار علوم و معارف است كه خداوند آن را دراختيار امامان شيعه كه راهبران حقيقي بشر هستند، قرار داده است.امام هادي (ع) كه در زمره امامان شيعه و از خاندان رسالت است، نيز از ويژگي دانشي گسترده و جامع برخوردار است، طوري كه سمبل هاي دانش و فرهنگ وي، عقول را حيران و انديشه ها را به اعجاب واداشته است.امام دهم همچون پدران و اجداد بزرگوار خود در علم و دانش سرآمد روزگار بود. درخشش او در مدت حياتش احترامي شگفت در قلوب همگان ايجاد كرده بود. نامه آن حضرت در رد پيروان معتقد به تفويض و جبريون و اثبات عدل و حد مابين جبر و تفويض، از فرازهاي شگفت آور دوره امامت، امام هادي محسوب مي شود و بسيار مورد تعمق و توجه مي باشد.امام هادي (ع) در اين نامه، نظريه پيروان هر دو عقيده را با منطقي ترين اصول مردود اعلام كرده و اسراري از علوم و حقايق آن را پاسخ فرموده است.با توجه به اينكه خداوند داراي عدل و انصاف و حكمت بالغه است، پس اوست كه مي تواند هركس را بخواهد از ميان بندگان خود براي ارسال پيامش و تبليغ رسالتش و اتمام حجت بر بنده هايش برگزيند. گوشه اي ديگر از درياي بيكران دانش امام هادي (ع) در تاريخ خطيب بغدادي تجلي دارد. او به شهادت خود دانش امام را متذكر شده و در مقام اثبات آن مي گويد:روزي يحيي بن اكثم در مجلس واثق خليفه عباسي كه جمعي از علماء و فقها حضور داشتند، سؤال كرد كه چه كسي سر حضرت آدم (ع) را هنگامي كه حج به جا آورد، تراشيد؟تمام حضار در پاسخ آن عاجز ماندند، واثق گفت: هم اكنون من كسي كه جواب اين سؤال را بدهد حاضر  مي كنم، سپس شخصي را بدنبال حضرت هادي (ع) فرستاد و وي را به دربار خليفه دعوت كرد. امام نيز دعوت را پذيرفت و براي اظهار و بيان حقيقت به دربار واثق رفت. خليفه پرسيد: اي ابوالحسن به ما بگو چه كسي سر حضرت آدم را هنگام حج تراشيد؟ امام فرمود: اي واثق ترا به خدا سوگند مي دهم كه ما را از بيان و جواب آن معاف كني، خليفه گفت: ترا سوگند مي دهم كه جواب را بفرمايي!امام فرمود: اكنون كه قبول نمي كني، پس مي گويم. پدرم مرا از جدم خبر داد و جدم از جدش كه رسول خدا باشد، اطلاع داد كه فرمود: براي تراشيدن سر آدم جبرئيل مأمور شد ياقوتي از بهشت آورد و به سر آدم كشيد تا موهاي سرش بريزد.در مورد جاذبه اجتماعي و نفوذ سياسي امام هادي (ع) فقط مي توان همين را گفت كه يكي از تجليات و تشعشعات پرشكوه خداوند و تابش منبع فياض نور حق در وجود امام هادي (ع) متجلي و منعكس شده و از وجود حضرت نيز مانند آينه اي كه انوار گوناگون را در خود انعكاس مي دهد، ساطع بوده است. كسي را در عصر پيشواي دهم، توان نگاهي ممتد و حتي لحظه اي كوتاه به چهره او نبود. به محض نظر به رخسار پرفروغش آثار ضعف و سستي و ترس بر قلب ها سايه مي افكند. در كتاب هاي تاريخي آمده است كه حضور امام در هر مجلسي مورد تجليل و احترام عميق بود و خواسته و ناخواسته اطرافيان را تحت تأثير و نفوذ قرار مي داد و همنشينان وي همواره آرزوي مجالست و مراودت او را در سر داشتند. با آنكه متوكل بارها در صدد بود تا به بهانه قيام مسلحانه امام دهم را از ميان بردارد، ولى هيچ گاه به اين بهانه دست نيافت. با اين حال، نتوانست حيات شريف آن حضرت را كه مانع خودكامگیهاى او به عنوان محور تفكر اسلامى بود و همچون مركزى كه شيعيان بر گرد آن پروانه ‏وار می چرخيدند، تحمل كند، لذا ايشان را بنا به روايتى، در تاريخ سوم رجب سال 245هجرى به شهادت رساند.امام دهم در حالى كه هشت سال و پنج ماه از عمر شريفشان می گذشت، به مقام امامت نايل شدند و پس از سى و سه سال به شهادت رسيدند و در سامرا دفن شدند (صلوات الله وسلامه عليه وعلى آبائه وأبنائه الطاهرين).

 

موضوعات مرتبط: امام هادی (علیه السلام)
برچسب‌ها: نسیم بافران

کانون فرهنگی باقرالعلوم (علیه السلام) مسجد جامع بافران آماده دریافت انتقاد و پیشنهاد سازنده شما در خصوص وبلاگ و امور فرهنگی می باشد. با تشکر
نشانی: اصفهان - نايين – بافـران – ميدان نمـاز – خيابان مسجد جامع
كد پستي : 8399113374
تلفن: 2242488-0323
شماره همراه و پیامگیر: 09372490057

.f5cls{text-align:justify;} .f5cls a{color:blue;text-decoration:underline;} .f5cls a:hover{color:red;text-decoration:none;} .f5cls a:visited{color:#a44;}
موضوعات مرتبط: امام حسین (علیه السلام)
برچسب‌ها: نسیم بافران

کانون فرهنگی باقرالعلوم (علیه السلام) مسجد جامع بافران آماده دریافت انتقاد و پیشنهاد سازنده شما در خصوص وبلاگ و امور فرهنگی می باشد. با تشکر
نشانی: اصفهان - نايين – بافـران – ميدان نمـاز – خيابان مسجد جامع
كد پستي : 8399113374
تلفن: 2242488-0323
شماره همراه و پیامگیر: 09372490057

 

" اعلام مراسم ولادت امام محمد باقر (ع) و شهادت امام هادی (ع) "

   شنبه ۲۱ / ۰۲ / ۹۲   همزمان با نماز جماعت مغرب و عشا

               مراسم جشن ولادت امام محمد باقر (ع)

           همراه با سخنرانی و مولودی خوانی و پذیرایی

                      (در مسجد امام سجاد (ع))

---

 دوشنبه ۲۳ / ۰۲ / ۹۲   همزمان با نماز جماعت مغرب و عشا

                 مراسم شب شهادت امام هادی (ع)

               همراه با سخنرانی و مـداحی و پـذیرایی

                      (در مسجد امام سجاد (ع))

---

 سه شنبه ۲۴ / ۰۲ / ۹۲    از ساعت ۲۱ در مسجد امام سجاد (ع)

                  مراسم شام شهادت امام هادی (ع)

   همراه با سخنرانی و روضه خوانی و سینه زنی (هیئت عشق العباس (ع))

---

   چهارشنبه ۲۵ / ۰۲ / ۹۲   در هیئت درس قرآن امام سجاد (ع)

                  مراسم ایام شهادت امام هادی (ع)

 همراه با مراسم دومین سالگرد مادر دوست عزیزمان آقا قدیر ترابی

           از ساعت ۲۱      گلستان ۴ - منزل آقای ترابی

                       (شادی روح این مادر عزیزمان فاتحه مع الصلوات) 

نوشته شده توسط ... در شنبه 21 اردیبهشت1392 ساعت 8:59 موضوع مناسبت مذهبی مسجد | لینک ثابت

---

تا ابد فاطمه فاطمه است

در مدینه پیچید كه دختر پیامبر (صلی الله علیه واله) می‌خواهد با مردم سخن بگوید، مردم گویی چند برابر گنجایش مسجد پیامبر، در مسجد و اطراف آن گرد آمدند تا سخنان فاطمه (علیهاالسلام) را بشنوند. برای ورود دختر پیامبر و ناموس كبرای الهی در میان مردم و صحن مسجد، در گوشه‌ای از مسجد پرده‌ای آویختند، و فاطمه (علیهاالسلام) در میان زنان مۆمن و محترم آل هاشم كه در دو طرف او حركت می‌كردند، وارد مسجد شد؛ فاطمه (علیهاالسلام) مانند پیامبر گام برمی‌داشت. مردم گویی صدای پای پیامبر را می‌شنیدند. و هنگامی كه به سخن گفتن آغاز كرد گویی صدای پیامبر به گوششان می‌رسد.

فاطمه (علیهاالسلام) كه روزی كه می‌خواست متولد شود، بزرگ‌ترین زنان تاریخ آفرینش، از جمله مریم مقدس، از آسمان آمدند تا خدیجه كبری تنها نباشد، و فاطمه (علیهاالسلام) در آغوش آنان متولد شود، اكنون نیز كه می‌خواست تاریخ را دوباره متولد كند، ارواح آدم و نوح ابراهیم و موسی و عیسی و جبرئیل و میكائیل، او را بدرقه می‌كردند، گویی عالم ملكوت الهی به زمین آمده بود و با فاطمه (علیهاالسلام) گام برمی‌داشت...

لحظه‌هایی بس باشكوه و پر هیبت، و با این همه، دردناك و دردزاد بود؛ لحظه‌هایی كه اگر نبود، هیچ لحظه‌ای از لحظه‌های تاریخ به بلوغ مضمونی و حماسی خویش نرسیده بود ... حضرت فاطمه (علیهاالسلام) وارد مسجد شد و در محل سخن گفتن قرار گرفت. با نخستین جمله‌هایی كه بر زبان راند مدینه منفجر شد، بلكه تاریخ، نه تنها مسجد... ناله‌های سوزان مردم، سوز روحی و ژرف فاطمه (علیهاالسلام) را منعكس می‌كرد و دیوارهای شهر مدینه را می‌سوزاند... و گریه امان خلق را بریده بود...

فاطمه (علیهاالسلام) چه گفت؟ قرآن ، علی، عدالت ، انسان ...

********************************************

مدینه چه شد؟ سراپا لرزه و استماع ...

آن لحظات چه لحظاتی بوده است، و فاطمه (علیهاالسلام) چه شخصیتی بوده و چه كرده است. اگرچه فاطمه (علیهاالسلام) نتوانست علی (علیه السلام) را دوباره تا ستیغ بلند غدیر، ستیغ آسمانی «من كنت مولاه فهذا علی مولاه» برآورد، و قرآن را، در كنار چشمه خورشید، به دست علی (علیهاالسلام) ، بر همه جامعه‌ها بتاباند و امت واحد قرآنی بسازد، لیكن توانست علی (علیهاالسلام) را از قبر ساخته سیاست سفیانی بیرون آورد، و در معبر تاریخ قرار دهد، تا دست كم روزی، اگرچه برای مدتی كوتاه و پرمخاطره، حكومت قرآنی واقعی بتواند تشكیل شود، و مدینة النبی یك نمونه از خود به جای بگذارد، و نهج‌البلاغه آفریده شود.

اگر امام علی (علیه السلام) در همان خانه نشینی و انزوایی كه در جریان جنجال سقیفه بر او تحمیل شد، باقی مانده بود و خطبه آتشین و حركت انقلابی دختر پیامبر او را دوباره مطرح نساخته بود، هیچ‌گاه به همان خلافت ظاهری اندك ساده خویش نیز نمی‌رسید، و قرآن دیگر به هیچ وجه ابعاد فردسازی و جامعه پردازی خود را نشان نمی‌داد. آیا به دست چه كسانی می‌توانست نشان دهد؟ همانان كه كعبه را به منجنیق بستند، و سر پسر پیامبر را به سر نیزه در شهرها و هامون‌ها گرداندند، و در شرابخواری و آدم‌كشی همانند نداشتند، و به هنگام خلافت، به قرآن می‌گفتند: قرآن، خداحافظ! (هذا فراق بینی و بینك!)

یكی از مسایل بسیار مهم در این حادثه عظیم، مضامین خطبه فاطمی است، و سخنان دیگری كه فاطمه (علیهاالسلام) در این چند روز تا پایان عمر كوتاه خویش فرموده است. من سخن خود را در می‌نوردم. خطبه‌ای كه به تعبیر مورخ و محدث معروف، بهاءالدین اربلی (م: 692 ق):

«علیها مسحه من نور‌النبوه، و فیها عبقة من ارج الرساله، و قداوردهاالموالف و المخالف... ؛ خطبه‌ای كه فروغ نبوت از آن می‌تابد، و بوی خوش رسالت از آن می‌ترواد، و شیعه و سنی آن را در كتاب‌های خود نقل كرده‌اند.

باید اهداف الهی، انسانی، اقتصادی، معیشتی، اجتماعی، تربیتی و حماسی این خطبه را درك كرد.

تاكیدی كه این خطبه بر ضرورت حكومت عادل می‌كند و به صراحت می‌گوید كه در غیر حكومت عدل، مردمان بردگان زر(xxx) اقلیتی مستكبر و سرمایه‌دار خواهند بود و فاصله معیشتی مردم به بیش از حد تحمل وجدان انسانی و روح قرآنی خواهد رسید، باید فهمیده شود.

اگر حضرت فاطمه (علیهاالسلام) نبود، یا اگر به این قیام الهی اقدام نمی‌كرد، امروز نه تنها از ارزش‌های اسلامی، بلكه از هیچ ارزش و فضیلتی چه بسا نشانی نبود و قرآن كریم، با انواع تفسیر‌های اشعری و متعزلی و ماتریدی … ، ماهیت و حیانیت و منزه از اختلاف بودن خود را از دست می‌داد، و از تفسیر مفسران راستین كتاب الهی، یعنی ائمه طاهرین (علیهم السلام) ، چیزی یافت نمی‌شد. لیكن این قیام قرآنی و حماسه فاطمی، سبب شد كه علی (علیه السلام) از حذف مطلق مصون ماند، و پس از بیست و پنج سال، به روی كار آید و بتواند شهر نمونه قرآنی را بسازد، یعنی كوفه منهای فقر؛ چنان كه احمد حنبل شیبانی - امام مذهب حنبلی - در كتاب فضایل الصحابه نقل می‌كند كه علی (علیه السلام) فرمود:

«ما اصبح بالكوفه احد الا ناعما، ان ادناهم منزلة لیاكل البر، و یجلس فی الظل، و یشرب من ماء‌الفرات؛ در كوفه همه زندگی‌ای مناسب دارند: صاحبان پایین‌ترین شغل‌ها نان گندم می‌خورند، خانه دارند، و از آب سالم و گوارای فرات می‌نوشند.»

امام علی(علیه السلام)، در همین چهار سال و اندی، با آن سه جنگ داخلی تحمیلی و ویرانگر، از هر فرصتی بهره جست، و ده ‌ها اصل قرآنی و ارزش اسلامی را در هدایت و تربیت فرد و جامعه، پی‌ریخت، و اصول انسانیت قرآنی و اسلامیت واقعی را متبلور ساخت، و با مردم سخنانی را در میان نهاد كه حاصلی چونان نهج‌البلاغه داشت، و عهد‌نامه مالك اشتر را نوشت كه آیین‌نامه حكومت قرآنی است، و هر حكومتی، در هر وقت و هر جا و متصدیان آن در هر لباسی، وقتی اسلامی است و حق دارد ادعای اسلامی بودن كند و مردم را به این نام به اطاعت وادارد، كه از عهد‌نامه، سرسوزنی تخلف نداشته باشد.

فریاد عدالت حضرت فاطمه (علیهاالسلام) ، در روز عاشورا، از حنجره فرزندش حسین (علیه السلام) نیز طنین‌افكن شد، چنان كه روزی همان فریاد، از حنجره فرزند دیگرش مهدی موعود (عج) طنین‌افكن خواهد شد، و عدالت آفاقی و انفسی گستره زمین و آفاق زمان و عرصه‌های زندگی انسانی را خواهد گرفت... و این است حقیقت جاودان رسالت محمدی ... و این است كه شیعه هماره فریاد می‌زند:

_ بعثت،

_ غدیر،

_ عاشورا،

_ مهدی..

---

منبع: استاد محمدرضا حكیمی، مقدمه ‌ای بر كتاب «شهر گمشده» نوشته محمد حسن زورق شهر.

---

بخش فرهنگی هیئت علمدار زنجان

---

طي شد اين عمر تو داني به چه سان؟
پوچ و بس تند چونان باد دمان
همه تقصير من است، این كه خود مي‌دانم
كه نكردم فكري، كه تعمق ننمودم روزي، ساعتي يا آني
كه چه سان مي‌گذرد عمر گران؟
كودكي رفت به بازي، به فراغت، به نشاط
فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات
همه گفتند: «كنون تا بچه است،
بگذاريد بخندد شادان
كه پس از اين دگرش فرصت خنديدن نيست
بايدش ناليدن».

... من نپرسيدم هيچ
كه پس از اين ز چه رو بايدم ناليدن؟
هيچ كس نيز نگفت
زندگي چيست؟ چرا مي‌آييم؟
به چه سان بايد رفت؟
پس از اين چند صباح، به كجا بايد رفت؟
با كدامين توشه به سفر بايد رفت؟

... نوجواني سپري گشت به بازي، به فراغت، به نشاط
فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات
بعد از آن باز نفهميدم من
كه چه سان عمر گذشت
ليك گفتند همه:

«كه جوان است هنوز، بگذاريد جواني بكند،
بهره از عمر برد، كام‌روايي بكند
بگذاريد كه خوش باشد و مست،
بعد از اين باز ورا عمري هست».

يك نفر بانگ برآورد:
«از هم اكنون بايد فكر فردا بكند».

ديگري آوا داد:
«كه چو فردا بشود، فكر فردا بكند».

سومي گفت:
«همان‌گونه كه ديروزش رفت،
بگذرد امروزش،
همچنين فردايش».

با همه اين احوال، من نپرسيدم هيچ
كه چه سان جواني بگذشت؟
آن همه قدرت و نيروي عظيم به چه ره مصرف گشت؟
نه تفكر، نه تعمق، نه انديشه دمي

عمر بگذشت به بي حاصلي و مسخرگيچه تواني كه ز كف دادم مفت
من نفهميدم و كس نيز مرا هيچ نگفت
قدرت عهد شباب، مي توانست مرا تا به خدا پيش بردليك بيهوده تلف گشت جواني هيهات!

... اي صد افسوس كه چون عمر گذشت
معني‌اش فهميدم

حال مي‌فهمم هدف از زيستن اين است رفيق:

من شدم خلق كه با عزمي جزم
و دلي مهدي عزم
پاي از بند هواها گسلم
پاي در راه حقايق بنهم
فارغ از شهوت و آز و حسد و كينه و بخل
مملو از عشق و جوانمردي و زهد
در ره كشف حقايق كوشم
شربت جرأت و اميد و شهادت نوشم
زره جنگ براي بد و ناحق پوشم
ره حق پويم و حق جويم و پس حق گويم

آنچه آموخته‌ام بر دگران نيز نكو آموزم
شمع راه دگران گردم و با شعلة خويش
ره نمايم به همه گرچه سراپا سوزم
... من شدم خلق كه چون مهدي زهرا باشم

نه چنين زايد و بي‌جوش و خروش
عمر بر باد و به حسرت خاموش
اي صد افسوس كه چون عمر گذشت، معني‌اش مي فهمم
حال مي‌پندارم كاين سه روز از عمرم به چه ترتيب گذشت:

كودكي بي‌حاصل، نوجواني باطل، وقت پيري غافل

به زباني ديگر:

كودكي در غفلت، نوجواني شهوت، در كهولت حسرت

انکار نکنید، همتون حداقل یه بار تو بچگی‌ در یخچال رو آروم میبستین و از لای درش

به زور نیگا میکردین ببینین کی‌ چراغش خاموش می‌شه ... 

---

آخرش ما نفهمیدیم تو رو بوسی کردن باید دو تا بوس کنیم یا سه تا ...

لامصب خیلی شرایط سختیه َ یهو میخوای سه تا بوس کنی طرف رو، اون دو تا بوس

میکنه جا خالی میده وسط جمع ضایع میشی ... 

---

هروقت شارژ ایرانسل که میگیرم، چشمم به اعدادش که میوفته یاد رتبم تو کنکور

میوفتم و بغض گلومو میگیره ...

 

---

فقط مونده ایرانسل پیام بده بگه :

خواستی بری توالت کلمه wc رو به 8289 پیامک کن,

تا شما رو از خالی بودن توالت با خبر کنیم.

هزینه فعالسازی 75 تومان ...

 

---

ای کسی که پای کامپیوترت نسشتی و فکر میکنی که خیلی زرنگی...

اما جمله ای که خوندی کلمه‌ی نشستی‌اش غلط بود...

ههههههه

دیدی رزنگ نبودی...؟

ای بابا باز هم که اشتباه خوندی کلمه ی بالا زرنگه نه رزنگ...

ای دل غافل...فارسی بلد نستی بخونی...؟!

آخه نخبه، کلمه‌ی بالا نیستیه نه نستی...

مجید جان دلنبدم، فارسی بلد نیستی...چرا می‌خونی...؟!!

اه اه اه... بابا اون کلمه‌ی بالا دلبندمه نه دلنبدم...

تو دبیرستان فارسی رو چند می‌...شدی...؟!

بابا کلمه بالا فارسیش غلطه...

چیه؟!...رفتی ببینی غلطه یا نه...؟!!

بگذریم...بدون تست هوش هم معلومه اوضات چقدر داغونه ... 

 

 

ﺷﺎﻣﭙﻮ ﺧﺮﯾﺪﻡ ﺭﻭﺵ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﺗﺎﻥ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ ﻭ ﻣﻮﻫﺎﯾﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻤﺎﻟﯿﺪ

ﺳﭙﺲ ﺁﺑﮑﺸﯽ ﮐﻨﯿﺪ!

ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﺑﺮﯾﺰﻡ ﺗﻮ ﺩﻫﻨﻢ ﻗﺮﻗﺮﻩ ﮐﻨﻢ،ﺧﺪﺍ ﺧﯿﺮﺷﻮﻥ ﺑﺪﻩ ﺁﮔﺎﻫﻢ ﮐﺮﺩﻥ ... 

یکی از فانتزیام اینه که پشت تلفن توی جمع بگم خودمو با اولین پرواز میرسونم ...

 

---

دوستم میگفت :تو انتشارات دانشگاه یه دختره در فلشش رو گم کرده بود بعد آروم از

من پرسید : ببخشید اگه فلش سر نداشته باشه ویروسی می شه؟؟

 

---

بخشی از وصیت نامه تکان دهنده مرحوم بروسلی به همسرش :

谆谆嘱咐道：“贤弟保重。若哪个捉得射死我的，得”的晁盖忽然醒了过来，“转头看着宋江”，便教做梁山泊主！”这便是晁盖的“临终嘱咐”，也是晁盖的惟一遗言。晁盖这“梁山泊主”是怎么当上的？不是世袭的，不是选举的，也不是指定的，而是林冲火并伦，众人拥戴的。说白了，他这“第一把交椅”，是林冲从王伦手里夺了来推让给他的。他现在坐不了啦，理应还给林冲和众人，由林冲和众人再作商量岂可视为己有，私相授受？林冲火

واقعا ناراحت کننده بود !!!!!

مخصوصا اونجاش که میگه :

林冲火并王伦时曾骂王伦说：“这梁山泊便是你的？

واقعا تحت تاثیرم قرار داد

 

---

 

بــم منتقل شه و آرمان های ورزشـو حفظ کرده باشم ... رو قالی تف می کردم !

 

 

 

دقت کردین سر هر موضوعی که تو خونه دعوا میشه ، نتیجه اش اینه که تو زیاد میری

 

اینترنت ؟؟؟

 

 

 

لعنتی این صفحه آی پد چقدر زود به زود کثیف میشه ...
.
.
.
.
.

.

.
.
.
.
.
.
الان متوجه شدید من آی پد (xxx)م یا بیشتر توضیح بدم ؟؟؟

 

دختر عموم با گوشی عموم اس ام اس داده

میمون پاشو بیا به من سر بزن

منم جواب دادم چشم عمو جان
دختر عموم جواب داده خاک بر سرت منم صدف از دست خطم نشناختی :|

بهله ما همچین فامیلایی داریم ...

نوشته شده توسط ... در دوشنبه 9 اردیبهشت1392 ساعت 17:15 موضوع خنده بازار (خنده در حد مرگ) | لینک ثابت

                  عروج جانباز شهید علی امانی

بیسیم چی شهید حاج حسین بصیر، سردار نبود ، رانت و ازین حرف ها نداشت ، مخلص بود و

اهل دل ، شـاید به همین خـاطر کسی تا الان بخـودش زحمت نداده و حـرفی ننوشته این حکـایت

چنـدی نیست که منتشـر گردیده ، تذکـری به من و شما که بچـه های جنگ یکی یکی دارند شهید

می شوند و ما خیلی از حالشان بی خبریم ...

چهارده‌ ساله بود که عازم جبهه شد و در تمام سال‌های جنگ ، حضوری فعال داشت. گلوله‌ها و

ترکش‌های زيادی بر پيکرش نشست و بيش از پنج بار شيميایي شد ...

پس از جنگ، به خاطر عوارض ناشی از شيميایی حاد و جراحت‌های برجای مانده،تحت درمان

 مستمر قرار گرفت و هر چند ماه يک بار شيمی ‌درمانی میشد .‌..

علی امانی از نوجوانی درگیر جنگ بود، برای عیادتش رفته بودیم که انگار لحظات عروجش

نزدیک بود ، گله نداشت اما دلتنگ بود ، عصر دوشنبه خبر دادند علی امانی عروج کرد ...

و باید گفت : بی سیم چی حاج حسین بصیر دیگر به گوش نیست ، ارتباط ما با حاج علی امانی

و حاج حسین بصیر برای همیشه قطع شد ...

                      بصیر بصیر علی

       بیسیم چی حاج حسین بصیر آخرین جواب بیسیم را هم داد :

 اگر دیر آمدم مجروح بودم                 اسیر قبض و بسط روح بودم

پی نوشت مدیر وبلاگ مسجد امام سجاد (ع) :

چه سختی ها کشیدی و ما بیخبر بودیم و چه مشکلات فراوانی را چندین سال به جان (xxx)ی تا

ما آزادانه زندگی کنیم  اما ما نمک نشناس بودیم و نمک نشناس هستیم ...

فقط یه جمله میتونم بگم اونم با شرمندگی تمام :

‌           حاج علی به مولایمان علی قسم (ع) شرمندتم ...

پایگاه مقاومت بسیج چهل شهید و کانون فرهنگی هنری مسجد امام سجاد (ع) و کمیته ایثارگران

منطقه سجادیه عروج این جانباز سرافراز دفاع مقدس را به ساحت مقام معظم رهبری، خانواده

بزرگ شهید، همرزمان و مردم ولایتمدار مازندران و آمل تسلیت عرض مینمایند ...

    روحش شاد و یادش تا ابد جاودانه و گرامی باد ... الهی آمین

---

               برای مشاهده عکس مراسم تشییع جنازه پیکر مطهراین شهید بزرگوار

                         در شهرستان آمل به لینک زیر مراجعه فرمایید :

 

         www.abolfazlbadpa.blogfa.com/post-2017.aspx

نوشته شده توسط ... در سه شنبه 10 اردیبهشت1392 ساعت 22:30 موضوع پــایگاه مقـاومت بسیج چهل شهید | لینک ثابت

       " تا باز شدن تمامی عکسها لطفا چند دقیقه تامل بفرمایید "

نوشته شده توسط ... در پنجشنبه 12 اردیبهشت1392 ساعت 22:22 موضوع طرح صـــــالحین (پایگاه خواهران) | لینک ثابت

    میکشمش هر کـی بخـواد به عشق ما اهانت بکنه

       میکشمش وهابی ُ اگه بخواد جسارت بکنه

باردیگر حرکتی فاجعه ‌انگیز و ناجوانمردانه از جانب نظام شیطانی استکبار ، دل های دلسوزان

اسلام و محبان امیرالمومنین علی (ع) را به درد آورد...

اهانت به آرامگاه صحابی برجسته پیامبرا(xxx) (ص)، جناب «حجر بن عدی» همچون اهانت‌های

پیشین آنها به ساحت مقدس قرآن‌ و پیامبرا(xxx) (ص) درراستای تفرقه ‌افکنی در میان مسلمانان و

کمرنگ شدن باورها ‌و اعتقادات اسلامی مسلمانان نسبت به آرمان ها و ارزش های دینی برنامه

‌ریزی و اجرا شد...

قطعا غیرت اسلامی مسلمان جهان به یک مشت وهـابی اجـازه تعرض و تعدی به مقدسات دینی

اسلام را نمی ‌دهد و در مقابل این حرکت غیرانسانی و ضد بشری سکوت نخواهد کرد...

هرگونه توهین به مقدسات دینی مسلمانان از جانب هیچ گروه و فرقه ‌ای پذیرفته نخواهد بود و با

توجه به حرمت شرعی نبش قبر و توهین به جسد بی‌ جان مسلمان ، دیر یا زود ، تروریست‌های

تکفیری موستوجب عذاب الهی خواهند شد...

اما حجر بن عدی چه کرد که مورد کینه وهابیون قرار گرفت؟

او در نوجوانى همراه برادرش " هانى بن عدى " به حضور پیامبر اسلام (ص) رسید و به دین

اسلام گروید.پس از زمان اندکى که از اسلام آوردن او گذشت پیامبر(ص) از دنیا رفت.

حُجر در فتح شام، یکى از سربازان فاتح بود و هم او بود که " مرج عذرا " (عدرا البلد) را فتح

کرد و در جنگ قادسیه هم شرکت داشت.در جریان فتح مدائن، او بود که به رود دجله زد و از

آن عبور کرد.حُجر در عین دلاورى ، مرد تقـوا و نیـایش و معنـویت بود و به همین سبب او را

" حجر الخیر" مى نـامیدند.او نسبت به مـادرش همـواره نیکى مى کرد و نمـاز و روزه فـراوان

انجام مى داد.او هرگز بى وضو نمیماند وهروقت وضو میگرفت، پس از آن حتماً نماز مستحبی

هم مى خواند. دعاى او در پیشگاه پروردگار به هدف اجابت میرسید و نزد همگان به " مستجاب

الدعوه " بودن شهره بود.

حُجر، مرد هدف و عقیده بود و به مردان حق و فضیلت، عشق می ورزید.

او هنگام مرگ " ابوذر غِفاری " در ربذه، همراه مالک اشتر بر بالین او حاضر شد.

      نمازگزاران و مسئولین و فعالان مسجد امام سجاد (ع) آمل

    اقدامات صـورت گرفته توسط وهـابیت علیه قبور مطهر شیعیان

  را ضمن محکوم نمودن این حرکت، عرض تسلیت خود را به ساحت

مقدس حضرت ولی عصر (عج) و خدمت شما عزیزان اعلام می نمایند

نوشته شده توسط ... در یکشنبه 15 اردیبهشت1392 ساعت 15:0 موضوع کـانــون فرهنــگی هنـری سجـــادیه | لینک ثابت

برای مشاهده گلچین عکس های فاطمیه 1390و1391

در سایت(/http://www.alirayatalhoda.ir)هیئت رایة الهدی

در قسمت گالری مشاهده نمایید

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1392/02/04ساعت 13:16  توسط رسول کلوشانی  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1392/02/04ساعت 13:17  توسط رسول کلوشانی  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1392/02/10ساعت 10:29  توسط رسول کلوشانی  | 

طي شد اين عمر تو داني به چه سان؟
پوچ و بس تند چونان باد دمان
همه تقصير من است، این كه خود مي‌دانم
كه نكردم فكري، كه تعمق ننمودم روزي، ساعتي يا آني
كه چه سان مي‌گذرد عمر گران؟
كودكي رفت به بازي، به فراغت، به نشاط
فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات
همه گفتند: «كنون تا بچه است،
بگذاريد بخندد شادان
كه پس از اين دگرش فرصت خنديدن نيست
بايدش ناليدن».

... من نپرسيدم هيچ
كه پس از اين ز چه رو بايدم ناليدن؟
هيچ كس نيز نگفت
زندگي چيست؟ چرا مي‌آييم؟
به چه سان بايد رفت؟
پس از اين چند صباح، به كجا بايد رفت؟
با كدامين توشه به سفر بايد رفت؟

... نوجواني سپري گشت به بازي، به فراغت، به نشاط
فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات
بعد از آن باز نفهميدم من
كه چه سان عمر گذشت
ليك گفتند همه:

«كه جوان است هنوز، بگذاريد جواني بكند،
بهره از عمر برد، كام‌روايي بكند
بگذاريد كه خوش باشد و مست،
بعد از اين باز ورا عمري هست».

يك نفر بانگ برآورد:
«از هم اكنون بايد فكر فردا بكند».

ديگري آوا داد:
«كه چو فردا بشود، فكر فردا بكند».

سومي گفت:
«همان‌گونه كه ديروزش رفت،
بگذرد امروزش،
همچنين فردايش».

با همه اين احوال، من نپرسيدم هيچ
كه چه سان جواني بگذشت؟
آن همه قدرت و نيروي عظيم به چه ره مصرف گشت؟
نه تفكر، نه تعمق، نه انديشه دمي

عمر بگذشت به بي حاصلي و مسخرگيچه تواني كه ز كف دادم مفت
من نفهميدم و كس نيز مرا هيچ نگفت
قدرت عهد شباب، مي توانست مرا تا به خدا پيش بردليك بيهوده تلف گشت جواني هيهات!

... اي صد افسوس كه چون عمر گذشت
معني‌اش فهميدم

حال مي‌فهمم هدف از زيستن اين است رفيق:

من شدم خلق كه با عزمي جزم
و دلي مهدي عزم
پاي از بند هواها گسلم
پاي در راه حقايق بنهم
فارغ از شهوت و آز و حسد و كينه و بخل
مملو از عشق و جوانمردي و زهد
در ره كشف حقايق كوشم
شربت جرأت و اميد و شهادت نوشم
زره جنگ براي بد و ناحق پوشم
ره حق پويم و حق جويم و پس حق گويم

آنچه آموخته‌ام بر دگران نيز نكو آموزم
شمع راه دگران گردم و با شعلة خويش
ره نمايم به همه گرچه سراپا سوزم
... من شدم خلق كه چون مهدي زهرا باشم

نه چنين زايد و بي‌جوش و خروش
عمر بر باد و به حسرت خاموش
اي صد افسوس كه چون عمر گذشت، معني‌اش مي فهمم
حال مي‌پندارم كاين سه روز از عمرم به چه ترتيب گذشت:

كودكي بي‌حاصل، نوجواني باطل، وقت پيري غافل

به زباني ديگر:

كودكي در غفلت، نوجواني شهوت، در كهولت حسرت

طي شد اين عمر تو داني به چه سان؟
پوچ و بس تند چونان باد دمان
همه تقصير من است، این كه خود مي‌دانم
كه نكردم فكري، كه تعمق ننمودم روزي، ساعتي يا آني
كه چه سان مي‌گذرد عمر گران؟
كودكي رفت به بازي، به فراغت، به نشاط
فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات
همه گفتند: «كنون تا بچه است،
بگذاريد بخندد شادان
كه پس از اين دگرش فرصت خنديدن نيست
بايدش ناليدن».

... من نپرسيدم هيچ
كه پس از اين ز چه رو بايدم ناليدن؟
هيچ كس نيز نگفت
زندگي چيست؟ چرا مي‌آييم؟
به چه سان بايد رفت؟
پس از اين چند صباح، به كجا بايد رفت؟
با كدامين توشه به سفر بايد رفت؟

... نوجواني سپري گشت به بازي، به فراغت، به نشاط
فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات
بعد از آن باز نفهميدم من
كه چه سان عمر گذشت
ليك گفتند همه:

«كه جوان است هنوز، بگذاريد جواني بكند،
بهره از عمر برد، كام‌روايي بكند
بگذاريد كه خوش باشد و مست،
بعد از اين باز ورا عمري هست».

يك نفر بانگ برآورد:
«از هم اكنون بايد فكر فردا بكند».

ديگري آوا داد:
«كه چو فردا بشود، فكر فردا بكند».

سومي گفت:
«همان‌گونه كه ديروزش رفت،
بگذرد امروزش،
همچنين فردايش».

با همه اين احوال، من نپرسيدم هيچ
كه چه سان جواني بگذشت؟
آن همه قدرت و نيروي عظيم به چه ره مصرف گشت؟
نه تفكر، نه تعمق، نه انديشه دمي

عمر بگذشت به بي حاصلي و مسخرگيچه تواني كه ز كف دادم مفت
من نفهميدم و كس نيز مرا هيچ نگفت
قدرت عهد شباب، مي توانست مرا تا به خدا پيش بردليك بيهوده تلف گشت جواني هيهات!

... اي صد افسوس كه چون عمر گذشت
معني‌اش فهميدم

حال مي‌فهمم هدف از زيستن اين است رفيق:

من شدم خلق كه با عزمي جزم
و دلي مهدي عزم
پاي از بند هواها گسلم
پاي در راه حقايق بنهم
فارغ از شهوت و آز و حسد و كينه و بخل
مملو از عشق و جوانمردي و زهد
در ره كشف حقايق كوشم
شربت جرأت و اميد و شهادت نوشم
زره جنگ براي بد و ناحق پوشم
ره حق پويم و حق جويم و پس حق گويم

آنچه آموخته‌ام بر دگران نيز نكو آموزم
شمع راه دگران گردم و با شعلة خويش
ره نمايم به همه گرچه سراپا سوزم
... من شدم خلق كه چون مهدي زهرا باشم

نه چنين زايد و بي‌جوش و خروش
عمر بر باد و به حسرت خاموش
اي صد افسوس كه چون عمر گذشت، معني‌اش مي فهمم
حال مي‌پندارم كاين سه روز از عمرم به چه ترتيب گذشت:

كودكي بي‌حاصل، نوجواني باطل، وقت پيري غافل

به زباني ديگر:

كودكي در غفلت، نوجواني شهوت، در كهولت حسرت

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.